Waar begin je, als een ervaring zo diepgaand is dat woorden haar eigenlijk tekortdoen? Wat ik ook opschrijf, het blijft iets dat je zelf moet ervaren.
Het LIP ervaringsjaar heeft mij inzicht gegeven in de beweging van het leven zelf. In de eerste helft van ons leven ligt de beweging naar buiten, het opbouwen van een bestaan in de wereld, presteren, aanpassen, functioneren. Het leven dat we gebouwd hebben. In de tweede helft verschuift die beweging naar binnen. Daar begint het werk van werkelijk emotioneel volwassen worden.
Voor mij betekent dat ownership nemen, verantwoordelijkheid dragen voor wat van mij is, en loslaten wat niet van mij is. Aanvaarden van wat is. Herkennen wanneer ik reageer vanuit een jonger deel van mezelf, in plaats van vanuit volwassen bewustzijn.
Ik heb eerder meerdere opleidingen gevolgd, maar dit gaat dieper. Wat ik eerder vooral nog vanuit mijn hoofd begreep, is nu werkelijk geland. Dus niet alleen cognitief, maar ook dieper in mijn lichaam, waardoor het niet meer iets is wat ik toepas, maar iets wat ik leef.
Coen en Viviënne begeleiden dit proces op een uiterst integere en veilige manier. Juist doordat zij je stevig op je volwassen plek houden, kijk je met afstand. Door te erkennen en te aanvaarden wat zich laat zien en met het hart te kijken, krijgen ervaringen uit het verleden de ruimte om werkelijk gezien te worden. Daardoor kunnen ze integreren, en lossen bepaalde triggers als vanzelf op. De LIP-opstellingen begeleiden je naar daadwerkelijke emotionele volwassenwording. Je hoeft niet bang te zijn dat je het verleden niet aankunt, want je bent er nog steeds 😉
Of je nu een eigen vraag inbrengt, als representant deelneemt of alleen waarneemt, elke situatie raakt je en leert je iets.
Gaandeweg werd mij steeds duidelijker wat het werkelijk betekent om mijn volwassen plek in te nemen. Weten waar mijn grenzen liggen, ze kunnen aangeven vanuit verbinding met mezelf, en vandaaruit in contact blijven met de ander. Het schuldgevoel dat vroeger gepaard ging bij het aangeven van een grens, ervaar ik veel minder.
Er is in mij meer basisvertrouwen ontstaan in de grotere beweging van het leven. Misschien klinkt dat vaag, maar het is in feite heel praktisch en alledaags. Geen vechten meer tegen wat is, of strijden tegen delen van mezelf waar ik eerder last van had.
Ondanks alles wat er speelt in de wereld, voel ik nog steeds een diepere rust vanbinnen.
Uiteindelijk wordt het leven eenvoudiger en mooier wanneer overtuigingen en oordelen wegvallen. Verandering begint altijd met de beweging naar binnen. Van daaruit volgt vanzelf de beweging naar buiten. Alleen hebben we geleerd om het precies andersom te doen.
Als je zoekt naar een manier om bij te dragen aan wat er in de wereld gebeurt, dan begint dat voor mij bij het innemen van de innerlijke volwassen plek. Voor mij heeft dit ervaringsjaar daarin veel betekend.